Weddingplanning – de laatste maanden

  • door
wat kost een bruiloft - weddingplanning

Acht weken voor de bruiloft hadden we alle uitnodigingen voor de bruiloft verstuurd, nadat onze gastenlijst tientallen keren aangepast was – want nodig je wel of niet je buren, je collega’s, de beste vriendin van je moeder of de ex-vrouw van je oom uit? Yes, dachten we, klaar met de weddingplanning!

Op bezoek bij onze beide ouders zagen we de uitnodigingen staan en wat vonden we dat leuk. De uitnodiging stond in beide woning te schitteren in de woonkamer. Vanwege de feestdagen – Sinterklaas, Kerstmis, Oud&Nieuw – kwamen we nog bij diverse andere familieleden over de vloer en ook daar stond overal, bij alle bekenden waar we langsgingen, de trouwkaart zichtbaar op de kast/tafel/prikbord. Soms tussen enkele andere uitnodigingen, vaak naast slechts wat foto’s.

Zes tot acht weken voor de bruiloft was alles wel geregeld – tenminste, dat dachten we. We hadden een fotograaf, DJ, locatie, ceremonie, ringen en de uitnodigingen waren verstuurd. Klaar met de weddingplanning! Maar toen kwam de detailplanning met allerlei kleine zaken. Wat moeten we op de trouwdag zelf meenemen? Hoe doen we de tafelschikking? Moet er muziek gedraaid worden tijdens het tekenen? Hoe presenteren we de bedankjes? Hoe komt de chauffeur naar ons toe? Wie let er op de kinderen tijdens het maken van de foto’s? Hoe laat moet onze taxi komen? Wat doen we met de versieringen? Wie geeft de ringen aan? Wel of geen openingsdans? Is de taart/bloemen/DJ goed afgestemd? Als het regent of te koud is, waar gaan we dan (binnen) foto’s maken? Help! De laatste weken voor de bruiloft hadden we het drukker dan we verwacht hadden.

En wat had iedereen zin in de bruiloft. Iedereen die we spraken – zelfs kennissen die niet uitgenodigd waren – vroegen naar de bruiloft. Al onze vrienden en familieleden keken er naar uit. Wij hadden het idee dat het gewoon een gezellig feestje zou worden, maar onze familieleden en vrienden konden niet wachten tot de bruiloft. En waarom? Geen idee. Van enkele vrienden hoorden we dat trouwen toch wel speciaal is; we zijn de eersten in de vriendengroep die gaan trouwen, terwijl sommige andere enkele jaren ouder zijn, al langer dan wij een relatie hebben en sommige hebben zelfs al kinderen! Maar niemand is nog getrouwd. Ook waren we bij mijn familie – ik ben het achtste kleinkind – pas het tweede stel dat ging trouwen! Het is ontzettend bijzonder dat iedereen het er zo vaak over heeft, en ik had vaak de indruk dat anderen het specialer vonden dat wij gingen trouwen dan wijzelf. Maar hoe leuk is het om van iedereen die je kent te horen dat ze zo veel zin hebben in je bruiloft <3.